Leg je nu maar op het bed,
dat voor je gladgestreken werd,
door oude hoeren
die uit de sloot zijn gesleurd.
Waar nog enkele plooien
zich bemoeien in het heden
als de Kaukasus,
of een diamant,
waarlangs het vocht neerdaalde
als een rivier.
Daar waar nu nog
fossielen in textiel
terug te vinden zijn.
Toch willen jullie het van mij stelen,
met vanish of dash
De dagen van lust en leugens,
ergens in de mand
Door een boef in de nacht,
of een dief van de liefde die even
eindig als mijn herinnering is
of even onwaarschijnlijk
die even onverschillig is.
Nu nog zijn er
fossielen van verdriet,
in textiel of in de mand.
Maar zo ver weg van ons allen
en even leesbaar als het Sanskriet.
