tweezaamheid

Eenzaamheid is lachen
maar het niet menen
geen troost vinden in de omhelzing
die onze huid biedt
aan onze ziel

Enkel de afstand ertussen
in tweezaamheid, een eendkonijn
enkel de rimpel die zich herinnert
hoe anderen lachten

Eenzaamheid is lachen,
maar het niet menen
de voetafdrukken die kraaien
potig hebben neergezet
alsof ze je geluk willen voorschrijven
maar tekort schieten in woorden

Ze plooien niet
Ze zakken in

Enkel een archeoloog die ziet
hoe oud ze zijn
hoe onverschillig ze bestaan
in het heden
hoe eenzaam ze zijn
als ze kijken in de spiegel
terugblikkend op het verleden
en ze verder vallen in hun rouw
om het oorzakelijk verband
van hun zijn.